Кожны раз, калі я іду па родных вуліцах, лаўлю сябе на думцы: а ці ведаем мы, дзе ходзім? Кожны завулак, кожны стары дом — гэта жывая памяць, якая застыла ў назвах. У кожнага з нас рана ці позна ўзнікае жаданне даведацца больш пра тое месца, дзе мы нарадзіліся, дзе прайшло дзяцінства. А назва вуліцы — гэта своеасаблівы помнік культуры, які важна захаваць для нашых дзяцей і ўнукаў, каб яны ведалі свае карані.

Ці ведалі вы, што каля 80-ці гадоў таму наш Слаўгарад выглядаў зусім інакш? Даваенны Прапойск займаў амаль тую ж тэрыторыю, што і цяпер, але тады ён патанаў у садах і агародах. У горадзе было ўсяго 20 вуліц. А пазней, прыкладна ў сярэдзіне мінулага стагоддзя, па ўсім Савецкім Саюзе прайшла «мода» на перайменаванні. Новыя ідэалы патрабавалі новых імёнаў, і старыя, часам вельмі трапныя назвы, пачалі знікаць. Не абышла гэтая хваля і наша мястэчка.

Давайце разам прагуляемся па мінулым і ўспомнім (а хтосьці, можа, і ўпершыню пачуе), як называліся нашы вуліцы раней. Гэта сапраўды цікава!

Вось, напрыклад, сучасная вуліца Ленінская. Раней яе пачатак (да 51-га дома) называлі проста — Базарам, бо тут кіпела гандлёвае жыццё. А далей яна пераходзіла ў Калінаўку. Гучыць вельмі маляўніча, ці не так?

А вось іншыя прыклады таго, як прыродныя ўмовы і народны побыт давалі назвы нашым дарогам:

Вуліца Кірава калісьці была Казлоўкай.

Луначарскага і МЮД нашы продкі называлі Кухарам.

Піянерская насіла назву Лабадаеўка.

Карла Маркса і 1-шы завулак Кірава называліся Гусінец — відаць, тут любілі шпацыраваць мясцовыя гусі па дарозе да вады. Пазней з’явіўся і Новы Гусінец (цяпер — Калгасная).

Камсамольская была ўтульнай Казінкай, а Калініна называлася Бальнічнай, бо вяла да лекараў.

Вуліца Гагарына звалася Фабрык, а Горкага — проста Горкай.

Будзённага раней ведалі як вуліцу Зароўе, а Чырвонафлоцкую — як Заклачэнне.

Цікава, што вуліцы Камарова і Чапаева разам называліся Ветранай. Мусіць, менавіта там вецер гуляў найбольш вольна.

Суворава і завулак Калініна насілі назву Рышт.

А вось Садовая была Царкоўнай, бо шлях па ёй вёў да царквы.

Адзіная загадка, якую пакуль не ўдалося разгадаць нават даследчыкам, — гэта першапачатковая назва вуліцы Кастрычніцкай. Гісторыя вырашыла пакуль пакінуць гэта ў таямніцы.

Але час ідзе, і ў гісторыю горада ўпісваюцца новыя назвы. Так, у 1992 годзе па ініцыятыве стваральнікаў кнігі «Памяць» адна з вуліц Слаўгарада атрымала імя І.І. Грыгаровіча. Гэта даніна павагі нашаму славутаму земляку, святару і вучонаму, які шмат зрабіў для захавання беларускай спадчыны.

Давайце будзем часцей зазіраць у мінулае нашых вуліц. Бо пакуль мы памятаем, як яны называліся, — мы памятаем сябе. Беражыце гісторыю свайго горада, бо яна пачынаецца адразу за парогам вашага дома!

Паважаныя чытачы! Да 890-годдзя нашага горада мы рыхтуем асаблівы выпуск са старымі фотаздымкамі вуліц, дамоў. Калі ў вас захаваліся такія здымкі — будзем вельмі ўдзячныя, калі вы падзеліцеся  з намі: мы абавязкова апублікуем іх і пакажам на нашых інтэрнэт-рэсурсах.