Гучанне легенды аб купальскай ночы, аб цудоўнай папараць-кветкі разнеслася над гарадскім возерам, нібы запрашаючы кожнага дакрануцца да старажытнага чараўніцтва. З першых слоў, што прагучалі са сцэны, свята напоўнілася асаблівым сэнсам — як быццам сама прырода сцішылася ў чаканні цуду. Так распачаўся адзін з самых цікавых, самабытных святаў лета — «Купалле».

Цэнтральнай падзеяй стала тэатралізавана-абрадавае прадстаўленне «Зноў і зноў запальвае Купалле агні». Свята стала сапраўдным падарожжам у свет славянскіх легендаў і звычаяў. На імправізаванай сцэне ля вады разгарнулася маляўнічае дзейства, у якім перапляліся старажытныя абрады, сімволіка стыхій і вобразы прыроды.

Падрыхтавалі прадстаўленне работнікі клубнай сістэмы з удзелам артыстаў мастацкай самадзейнасці, а таксама выхаванцаў Цэнтра дзіцячай творчасці. Іх шчырыя, яркія і эмацыянальныя выступленні падарылі гледачам пазітыў і сапраўдную казку. Народныя песні, карагоды, сцэнкі і танцы ў нацыянальных касцюмах стваралі атмасферу сапраўднага свята, дзе кожны адчуваў сябе часткай вялікай культурнай спадчыны.

Асаблівым элементам свята сталі, безумоўна, вянкі — сімвал чысціні, прыгажосці і сувязі з прыродай. Іх можна было набыць за сімвалічную цану, і неўзабаве яны ўпрыгожылі як дзяцей, так і дарослых.

Свята сабрала вялікую колькасць жыхароў і гасцей раёна. Бераг возера ператварыўся ў ажыўленую пляцоўку, дзе кожны знайшоў занятак па душы. Хтосьці любаваўся выступамі народных талентаў, хтосьці ўдзельнічаў у гульнях і конкурсах, хтосьці атрымліваў асалоду ад пачастункаў і набываў вырабы народных майстроў. Атмасфера была па-сапраўднаму шматлюднай, цёплай і ветлівай.

Для аматараў актыўнага адпачынку працавалі розныя спартыўныя пляцоўкі, а таксама пракат катамаранаў і чоўнаў. Катанне па возеры стала выдатным спосабам, каб атрымаць асалоду ад прыроды і адчуць дух свята.

Самым чаканым і хвалюючым момантам вечара стала запальванне купальскага вогнішча. Яго чакалі ўсе, ад мала да вяліка. Калі полымя ўзнялося ў неба, над возерам разліўся захапляльны гул. Вогнішча стала чынам ачышчэння, надзеі і сілы, аб’яднаўшы ўсіх у адзіным крузе святла і цяпла надыходзячай купальскай ночы.